|
از فـرش تا عـــرش
اگر پیــاده هم شده، سفــــرکن! در ماندن می پوسی...
دوشنبه 1 اسفند 90 :: 4:1 عصر :: نویسنده : هلـوع
خوش قول است و مهـــربان. . . آسمان را می گویم... مثل یک مرد تا آخر پای قولش ماند.. جا نزد!. . . قول وقرارمان را خوب یادش بود.. اینکه... روزی من ببارم روزی دیگر بغض هایم را به او بسپارم تا او بجای من اشک بریزد... تا دنیــــا با اشک های مادونفـــر زیرآب نرود!!!. . . خوب به قولش عمـــل کرد... بارید و بارید. . . ودیروز نوبت من بود، باریدم.. اما آسمــــان با تمام بغض ها و غم هایش، منتظر ماند... آفتابی بود... صاف و آرام.. امــا مشخص بود در دلش غوغایی ست... نبارید تا زیرقولش با من نزد!! منتظر ماند تا روز بعـــد.. تا امــــــــــروز.... وامروز.. شروع به باریدن کرد تا خود را سبک کند.... آه.. چه بغض سنگینی رسوب کرده بود ته گلویش... و اشکش چه شباهت عجیبی داشت با اشک های دیروز من.... با زار زدن هایــم. . . :(
پ.ن: کاش آدم های روی زمیــن در وفاداری و پایبند بودن به قول هایشان کمی از آسمان آموخته بودند.... تا دلی را آزرده نکنند. . . هلوع نوشت: میگن زیربارون دعا مستجابه.... اگه یه وقتی آسمون شهرتون یا چشماتون، شروع به باریدن کرد، فراموش نکنین کسی اینجا محتاج دعاتونه.. أَمَّن یُجیبُ مُضطَرَّ إذَا دَعاهُ وَیَکشفُ السُّوء. . . التمـــــاس دعا.. :(
موضوع مطلب : . . . هلـــــوع  اگر پیــاده هم شده، سفــــرکن! در ماندن می پوسی... یادداشت های اخیر . . . یادداشت ها عرشـــــی ها دوستان از فـــرش تا عــــــرش . . . قدم رنجه های امروز: 124
قدم رنجه های دیروز: 56
کل قدم رنجه ها: 201204
>  |
|
 |
